رسم روزگار چنین است

زلف بر باد دادم و پیچیدم میان آشفتگی روزهایت

قصه بودی شعر کردم وصف شدی وصف ات کردم چرخیدی نچرخیدم

خیز رفتم مرا دیدی؟

ندیدی که... و چرخیدی بَرت کردم از بر شدی تیز رفتی

رها بودم نفهمیدی؟ و چرخیدم

هوا بودی هوا ها ها     هوا هو هو      هوادار رخ ات گشتم

نفس بودی و سُرفیدم     و هو هویی     و ها هایی  

نفس بودی

گم ات کردم

نچرخیدی؟ و چرخیدم

و ها ها ها         و هو هو هو

مرا دیدی؟